Home   Brievenrubriek   Medewerking   Vragen   Onderhoud site   Links   Bronnen   Contact   Auteursrechten   Alle fotoalbums

Limburgse mijnen

De nieuwe kolenwasserij in beeld- Laura mijn

DE NIEUWE WASSERIJ OP DE JULIA                    © Copyright De mijn 1958-1959 Laura en vereniging

Kolen zijn zwaarder dan water en het is dus normaal, dat zij in een bak gevuld met water naar de bodem zinken. Tenzij men het water zwaar maakt, zwaarder dan de kolen en
lichter dan de stenen. Dan zinken de stenen naar de bodem en ontstaat een situatie, dat:
KOLEN DRIJVEN OP WATER

Als de ombouw van het hele complex wasserijen op de mijn Julia gereed is, zal dat bij elkaar ruim zes millioen gulden hebben gekost. Het betekent dan de grootste investering, die onze Maatschappij in één project gedaan heeft. Het belangrijkste gedeelte hiervan, de bouw van een gehele nieuwe wasserij-installatie, is onlangs gereed gekomen. De firma Cribla uit Brussel is in october 1956 met de montage-werkzaamheden begonnen. Tevoren waren onder leiding en toezicht van ons bouwbureau de fundamenten gelegd en de andere bouwkundige werkzaamheden uitgevoerd. Het aannemersbedrijf Foeckert heeft dit gedeelte van het werk verzorgd. Het is te begrijpen, dat de beslissing om tot deze belangrijke bouw over te gaan niet zonder veel denken en rekenen genomen is. Er waren verschillende factoren, die pleitten voor de aanleg van een nieuwe wasserij. De beide bestaande ,,was-fabrieken" zijn ongeveer 30 jaar oud' De bestaande installaties zouden dus toch al grondig gereviseerd moeten worden. Daarbij kwam, dat de bij het wassen gebruikte methode verouderd was. Er zijn betere manieren om de stenen van de kolen te scheiden uitgevonden. De belangrijkste voordelen voor de nieuwe wasserij zijn dan ook: scherpere scheiding van kolen en stenen, minder vergruizing,volledige mechanisatie. Volgens het oude systeem wordt het van ondergronds komende product in bakken met water gebracht. Door deze bakken te laten dijnen (z.g. dijn- en of zet-machines) wordt een scheiding tussen kolen en stenen verkregen. De stenen immers zijn zwaarder dan de kolen en zullen dus meer onder in de bak dijnen dan de kolen. Vervolgens worden dan de kolen afgeschept. De methode in de nieuwe wasserij is anders. Hier geen dijn-machines, maar bakken die in rust blijven. En hier zijn ze gevuld met water, waaraan magnetiet is toegevoegd. Dit heeft tot gevolg dat het soortelijk gewicht van water toeneemt. Het wordt groter dan dat van de kolen, zodat deze blijven drijven. Er wordt uiteraard voor gezorgd, dat het soortelijk gewicht van de vloeistof lager blijft dan dat van de stenen. Die zakken dus naar de bodem. De schraapkettingen scheppen de drijvende kolen van het water af en deponeren het op de zeven. Van de wasserij gaan de kolen naar de nieuwe verlaadinrichting. Voor een beschrijving daar-
van verwijzen wij naar de foto op de volgende pagina. De afnemers van onze kolen vragen uiteraard steeds naar het soort kolen, dat zij het beste kunnen gebruiken: noten nul, een, twee, drie, vier, vijf of fijnkolen. lemand die nootjes vier in zijn ketel nodig heeft, vindt het uiteraard niet prettig als tussen de door hem gekochte partij een hoop nootjes vijf of fijnkolen zitten. Tot op zekere hoogte is dit natuurlijk onver-
mijdelijk. Een belangrijk voordeel van de nieuwe verlading nu is, dat de kolen uiterst voorzichtig behandeld kunnen worden, zodat de vergruizing tot een minimum beperkt blijft. Langs met tegels beklede spiraalgoten glijdt het gewassen product nu in de wagons. De kolen worden wat men noemt vertroeteld. Hoog boven in de nieuwe wasserij bevindt zich een installatie, die de trots is van onze electro-
technische dienst. Voor een niet-ingewijde ziet het er buitengewoon ingewikkeld en geheimzinnig uit. Een smalle gang geeft toegang tot een ruimte waarin duizenden draadjes, schroefjes en hendeltjes, de hersens van de nieuwe wasserij vormen. Men waant zich in een telefoon-
centrale of een radio-zendstation. In feite komt het hierop neer, dat vanaf deze plaats ieder onderdeel van de wasserij gecontroleerd kan worden. Een groot verlicht paneel (zie de foto) geeft aan of iedere machine op de juiste wijze werkt. De minste afwijking wordt onmiddelijk via de hersenen op het lichtschema gesignaleerd. Een bel waarschuwt bovendien het personeel. Een vernuftig systeem, dat de grootst mogelijke veiligheid en bedrijfszekerheid waarborgt. Dit wil echter niet zeggen, dat de mens nu overbodig zou zijn. Zonder opzichter van Haren en zijn mannen zouden de wasserijen niet kunnen draaien, ook wasserij 3 niet. Zij en met name opzichter Palmen, hebben een belangrijk aandeel gehad bij de totstandkoming van dit nieuwe project. Het toezicht op de montage-werkzaamheden en de inbedrijfstelling was bij hen in goede handen. Zij kennen hun nieuwe wasserij van haver tot gort, omdat ze het geboorte-proces op de voet hebben gevolgd. Ondanks alle mechanisatie blijft gelden: zonder de toe-wijding van al onze mensen zou er geen wasserij gekomen zijn en zou zij - nu er een is
niet kunnen draaien.

Op deze plaats wordt de kool uit de z.g.houtbak op het eerste zeef gebracht. Onder-korrel en water worden verwijderd. Het product vervolgt van hieruit zijn weg naar de bakken met zwaar water (voÍgende foto).

Een beeld van de uiterst rnoderne verlaad-inrichting, behorend bij de nieuwe wasserij. De gewassen kool wordt hier via het z.g. verlaadband langzaam in een wentelkoker geleid. Daaronder bevinden zich de spoorwagons. Zeer voorzichtig om vergruizing te voorkomen wordt het product aldus in de wagons gedeponeerd. Eén man kan deze hele ínstallatie bedíenen. Door middel van een druk op de knop kan hij de wagons doortrekken en de verlaadbanden met de daaraan bevestigde spíraalgoten omhoog of omlaag brengen. Op de achtergrond de weegschalen, waarop het gewicht van de wagons kan worden afgelezen. Ter vermindering van slijtage zijn de wentel-kokers met tegels bekleed.

Gedeeltelijk overzicht van de 14meter-vloer van de nieuwe wasserij..Op 5 1/2, 8, 11 en 17 meter bevinden zich de andere verdiepingen van dit nieuwe project. Links onderaan ziet U de installatie waar de noten nul gebroken worden. Over enkele maanden hoopt men een band ingebouwd te hebben waarmee grote kolen vanaf dit punt naar het verlaadband van zeverij 2 vervoerd kunnen worden.

Als de schoepen van het rad van een watermolen, zo trekken de schraapkettingen door de bakken met zwaar water. Zij scheppen aldus de drijvende kolen weg, terwijl de stenen naar beneden zakken en over het band links boven op de foto worden afgevoerd. ln de linkse bak wordt de scheiding kolen enerzijds, stenen en middelproduct anderzijds tot stand gebracht. Het middelproduct gaat dan naar de tweede bak (rechts) waar opnieuw een scheiding plaats vindt. Op de achtergrond is nog zichtbaar de plaats waar de ongewassen kool via de eerste zeef (zie foto I) in de bakken wordt geleid.

 © Copyright De mijn 1958-1959 Laura en vereniging                 

.......